وقتی هستی آنقدر محو تماشا و در کنار تو بودن هستم  که از گذر سریع لحظات غافل می شوم

دوست دارم این لحظات کنار هم بودن را تا بی نهایت ادامه دهم...

وقتی هستی همه چیز "تو" می شود و من سراپا چشم

نمیدانی... نمیدانم.. هیچ کس نمی داند  که چه قدر عاشقت هستم

چه قدر همیشه نگرانت هستم

همیشه چشم به راهت هستم

 خدایا این عشق پاک را از ما مگیر

هر روز بر این عشق فزونی بخش و آن را شعله ور تر کن

وقتی می گویم دوستت دارم

شاید تصور کنی تنها چند واژه ی ساده را کنار هم گذاشته ام

و جمله ای را بیان کرده ام

اما...

این تنها یک جمله نیست.

دنیای لبریز از رویاهای سبز و سرخ

همین جمله ی کوتاه،

آری همین چند واژه خود کتابیست سرشار از معنا.

دوستت دارم یعنی بی حضور تو زندگی برایم بی معناست،

بی تو دنیا ی من به سردی می گراید و چشمانم بی فروغ می گردند.

دوستت دارم یعنی قلبم منزلگاه توست.

و وجدم سرزمینی که تخت پادشاهی را تنها لایق تو می دانم.

آهای بهانه ی قشنگ زندگیم

من دوستت دارم فقط همین.

فقط همین و دیگر هیچ...

دعا می کنم که هیچگاه چشمهای زیبای تو را در انحصار قطره های اشک نبینم

و تو برایم دعا کن ابر چشم هایم همیشه برای تو ببارد

دعا می کنم که لبانت را فقط در غنچه های لبخند ببینم 

و تو برایم دعا کن که هر گز بی تو نخندم

دعا می کنم دستانت که وسعت آسمان و پاکی دریا و بوی بهار را دارد همیشه از حرارت عشق گرم باشد

و تو برایم دعا کن دستهایم را هیچگاه در دستی بجز دست تو گره ندهم

من برای خورشید آسمان زندگیت دعا می کنم که هیچگاه غروب نکند

و بدان در آسمان زندگیم تو تنها خورشیدی

پس برایم دعا کن ، دعا کن که خورشید آسمان زندگیم هیچگاه غروب نکند...

"دوستت دارم"

یک سال و 7 ماه شدی همه زندگیم صبح ها با یاد تو بیدار می شدم تا شب که از دلتنگیه تو چشمام خیس بودو خوابم می برد.الان دفتر خاطراتمو می دیدم همش از دلتنگی ها و عشقم به تو نوشتم و صفحه هاش خیس شده،الان شده خاطره.

بی بهونه اومدی بی بهونه تر رفتی خلاصه نخواستی مال هم باشیم پشیمونی مال آدمه دیگه حتی بعضی وقتا شده به قیمت زندگیه یکی دیگه.

گفتم حالا که تموم کردی حرفامو بت بگم تو دلم نمونه اما اینا که گفتم یک هزارمشم نبود.اما اینو بدون تا حالا هیچکسو اندازه ی تو دوست نداشتمو هیچکس تا آخر عمرم جاتو تو دلم نمی گیره.

فقط یه چیز ازت می خوام اینکه منو ببخشی به خاطر اینکه بعضی وقتا اذییتت می کردم بذار به قول خودت به حساب لوس بودنم.

پلی که بود بین ما اگرچه بی صدا شکست                                محال عهد بسته را به غیر مرگ بشکنم

چه لطیف است حس آغازی دوباره، و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس... 

و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن! 

و چه اندازه شیرین است امروز... 

روز میلاد... 

روز تو!

 روزی که تو آغاز شدی!

چقدر خوب و روشن است نماي چشم هاي تو

                                              نميرسد ستاره اي به پاي چشم هاي تو

به ماه خيره مي شوم فقط و گريه مي کنم

                                             دلم که تنگ ميشود براي چشم هاي تو

و هي مرور ميکنم نگاه اول تو را

                                         اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو

تو تاکه پلک مي زني به سجده ميرود دلم

                                               به پيشگاه اعظم خداي چشم هاي تو

شبي خراب مي شود حصارهاي فاصله

                                           و آب مي شود دلم به پاي چشم هاي تو

یک سال گذشت،

یک سال گذشت از اون روزی که برای اولین بار بم گفتی دوست دارم

تو عمرم تا این حد شوکه نشده بودم،

اصلا انتظارشو نداشتم،

نمی دونستم چی بت بگم

آخه نمی تونستم باور کنم که تو منو دوست داری

هر چی بهونه می گرفتم توجیه کردی

خیلی دلم برای اون روزا تنگ شده

می دونم خیلی اذیتت کردم اما باور کن دست خودم نبود.

اما فکر نمی کردم تا این حد عاشقت بشم

فقط بدون خیلی دوست دارم

دوست دارم تا ابد

گفته بودي که چرا محو تماشاي مني

آنچنان مات که حتي مژه بر هم نزني

مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود

ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدني

کدامین شاخه گل زیبا را تقدیمت کنم که وجودت عطر تمامی گلهاست

چندی است که بیمار وفایت شده ام .... در بستر غم چشم به راهت شده ام

این را تو بدان اگه بمیرم روزی .... مسئول تویی که من فدایت شده ام

تو مرا مي فهمي

 من تو را مي خواهم

و همين ساده ترين قصه ي يك انسان است،

تو مرا مي خواني

 من تو را ناب ترين شعر زمان مي دانم

و تو هم مي داني تا ابد در دل من خواهي ماند.

شکوفه های صورتی فدای مهربونیات

یه دل که بیشتر ندارم اونم فدای خنده هات

آسمان سربي رنگ

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

مي پرد مرغ نگاهم تا دور

مي زند غم به دل من آهنگ

آه باران باران

شيشه ي پنجره را باران شست

از دل من اما

 چه کسي نقش تو را خواهد شست؟؟؟

اگر یادتان بود و باران گرفت دعایی به حال بیابان کنید...

وقت است که با خدای خود chat بکنیم

در سایت صیام search رحمت بکنیم

وقت است که تا حافظه ی دلها را

از نفرت و بغض و کینه format بکنیم

کوتاهترین فاصله برای گفتن دوستت دارم یک لبخند است

 یک دنیا لبخند برای تو

اگر زندگی قطره ی اشکی بود به پایت می ریختم تا بدانی دیوانه وار دوستت دارم

یک موی تو را به هیچ دلبر ندهم

دل جای تو شد به یار دیگر ندهم

چون هستی من ز توست ای دوست

نامردم اگر به پای تو جان ندهم

مجنون را به محکمه عشق بردند و گفتند توبه کن

گفت خدایا عاشقم عاشق ترم کن

چه زیباست

به خاطر تو زیستن

و برای تو ماندن

و به پای تو سوختن

و چه تلخ و غم انگیز است

دور از توبودن

برای تو گریستن

و به عشق و دنیای تو نرسیدن

ای کاش میدانستی

بدون تو،

و به دور از دست های مهربان

وقلب حساست زندگی چه ناشکیباست

سحرگاهان كه شبنم آيتى از پاك بودن را به گلها هديه مى‎ ‎بخشد،

به آن محراب پاكش آرزو كردم    برايت

 خوب ديدن؛

خوب بودن؛

خوب ماندن را...

در وجودم چيزي هست که تو را نجوا مي کند ،

 و تنها عشق مرا رها مي کند ،

 و نور آن نگاهي ست که تو به من روا مي کني ،

 پس عشق و نور را از من دريغ نکن،

 و بر من بتاب که بي عشق تو ؛ بي نگاه تو ؛ بي تو رو به غروب رهسپارم ،

مرا به طلوعي ديگر برسان ....

دارم از نگاه گرمت ميرسم به اوج باور

باورم کن که تويي تو، تو همون فرصت آخر

دستاي سرد غروب و باز رو شونه هام مي بينم

واسه طلوع خورشيد، باز به انتظار مي شينم

اما از اول قصه آخرش رو ميشه فهميد

تو بايد باشي که بازم بشه عاشقونه خنديد

من براي سالهای بعد مي نويسم.....

 سالها بعد که چشمان تو عاشق مي شوند

 افسوس که قصه مادربزرگ درست بود

همیشه یکی بود یکی نبود...

يكي بود يكي نبود .

 اون كه بود تو بودي اون كه تو قلب تو نبود من بودم .

 يكي داشت يكي نداشت.

اون كه داشت تو بودي اون كه جز تو كسي رو نداشت من بودم .

به او بگویید دوستش دارم

 به او که قلبش به وسعت دریائیست که قایق کوچک دل من در آن غرق شده،

 به او که مرا از این زمین خاکی به سرزمین نور و شعر و ترانه برد و چشمهایم را به

 دنیایی پر از زیبایی باز کرد.

نیمه شب کوبید بر در گفت:عاشق خانه است؟

متهم هستی و جرمت دیدن جانانه است

بعد بستند دست و پایم را به موی دلبران

گفت این اسیر زلف همچون شانه است

گفتم اندر دادگاه عشق از بهر دفاع

بیگناهم چون مقصر این دل دیوانه است

لیک از من شاهد و برهان مدرک خواستند

پاسخ دادم که شاهد ساغر و پیمانه است

گفت چون پیمانه هر لحظه در دست کسی است

پیش قانون ناشناس و بیخود و بیگانه است

بعد طبق حکم عشق و عاشقی از بند ها

گفت با حبس ابد محکوم در میخانه است

در گذرگاه زمان خیمه شب بازی دهر

            با همه تلخی و شیرینی خود می گذرد

                                    عشق ها می میرند

                                    رنگ ها ، رنگ دگر می گیرند

                                                            و فقط خاطره هاست

که چه شیرین و چه تلخ دست ناخورده به جا می ماند

وقتی گریه می کنی،همیشه اونی که آرومت میکنه دوستت داره اما اونی که با تو گریه میکنه عاشقته...

اما توکه عاشق نبودی چرا با من گریه کردی؟؟؟؟

زندگی چون قفسیست،

 قفسی تنگ، پر از تنهایی

 و چه خوب است لحظه غفلت آن زندان بان،

 بعد از آن هم  پرواز............

کاش ميدانستي که درون قلبم خانه اي داري تو که هميشه آنرا با شفق مي شويم و با آن ميگويم که تويي مونس شبهاي دلم

 کاش ميدانستي باغ غمگين دلم بي تو تنها شده است و گل غم به دلم وا شده است

 کاش ميدانستي که درون قلبم با تپشهاي عشق هم صدا هستي تو

کاش ميدانستي که وجود تو و گرماي صدايت به من خسته و آشفته حال زندگي مي بخشد

*کاش ميشد روي قلب سرنوشت،لحظه هاي با تو بودن را نوشت*

رفتی و ندیدی که چه محشر کردم*با اشک تمام کوچه را تر کردم

دیشب که سکوت خانه دق مرگم می کرد* وابستگیم را به تو باور کردم

غروب همیشه واسه من نشونی از تو بوده.....